“Hep mi köprücüklerimizden vururlar?”
Bize korkmayı miras bıraktılar.
Korktukça büyüdüler, büyüdükçe bizi küçülttüler.
Bir gün, kendi nefesimizden bile ürker olduk.
Artık kimse sesini yükseltmiyor — herkes susmayı mıh gibi tutuyor aklında.
Oyun değil bu.
Bir ülke kadar gerçek...