Talihsiz Çocuk Parkı Yaralanmaları – sfrpztf

Rajiv Joseph tarafından yazılan Yunus Eski’nin oynadığı ve yönettiği iki kişilik komedi ve dram oyunu olan Talihsiz Çocuk Parkı Yaralanmaları; iki çocukluk arkadaşının 5 yıllık periyodlar halinde 30 yıl boyunca birbirlerinin hayatlarına girip çıkmaların anlatıyor. Başta birbirine hiç benzemiyormuş gibi gözüken bu iki insan aslında çok benziyor çünkü birbirlerinin hayatlarına sadece yaralandıklarında giriyorlar; bu yüzden ikisinde de kendilerini bazen bilinçli bazense bilinçsiz yaralama eğilimi var, bir araya geldiklerinde ise iyileştime…

Oyun Doug ve Kayleen 8 yaşındayken başlıyor. Yunus Eski’nin oynadığı Doug’ın küçüklüğü gerçekten yerinde duramayan, yaramaz bir tablet çocuğu iken Hazal Arduç’un oynadığı Kayleen ise çok bilmiş olmaya çalışırken görmeye alıştığımız, klasik, şımarık diyebileceğimiz bir kız çocuğu olmuş.

Çocukluklarından sonra 23 yaşında oldukları sahneye geçiyoruz. Bu sahnede hastanedeki doktorun özellikle de “İsminiz” ve “Şu an nasılsınız?” demesi net anlaşılmıyor, söylediklerini Doug’ın verdiği cevaplardan çıkartabildim ancak. Doug’ın, Kayleen “Ben hiç grip olmam!” dedikten sonraki “Vaov!” nidasında biraz Kerem Bürsin aksanı sezmekse beni güldürdü.

Aynı sahnenin sonunda ise Kayleen’in sahneden, yani doktorun odasından, çıkarken içki matarasını alıp kapağını unutması dikkatimi çekti. Aynı zamanda bu sahnede Doug’ın Kayleen’ne yaralarına dokunduğunda büyülü şekilde onların hızlı iyileşmesini sağladığını söylerken Kayleen’in bunun çok saçma olduğunu söylemesi ama 33 yaşına geldiklerinde Doug onu hastaneye ziyarete gelmeden önce çok kötü durumda olan Kayleen’in Doug yanına gelir gelmez her şeyi unutması, fiziksel ve mental olarak bütün acılarının geçmesi detayı çok hoşuma gitti.

Rajiv Joseph Yazar Tekperde.com
Yazar: Rajiv Joseph

Ardından ikilinin 13 yaşında oldukları sahneye geçtiğimizde Kayleen’in davranışlarında 8 yaşındaki halinden izler görmek istemezdim ama Doug ise bütünüyle, fanatikliğinden tutun deli dolu heyecanlarına kadar tam bir genç olmuştu.

Oyunda, oyuncuların sahne geçişlerinde kostümlerini değiştirecekleri kabinler yapmaları ve oyuncular kostüm değiştirirken, sahneye girdiklerinde üstünde konuşacakları olayları yani Doug’ın başına gelenleri izliyor olmamız cidden oyuna seyir zevki katıyor. Geçmişe dair kliplerin dekorlar ve kostümler gibi sade çizimler olması da oyuna bütünlük getiriyor.

Pump It Up, Without Me… gibi bilinen ve günlük hayatta da dinlenen şarkıların çalınması çok karşılaştığım bir durum değil o yüzden bundan da bahsetmek istiyorum. Özellikle de 8 – 38 yaşları arasında geçtiği için tam gençlik yıllarında dinlenecek hareketli şarkılar oyunu çok daha eğlenceli yapmış. Ama bu güzel şarkılar oyunun zamanı konusunda karışıklığa da sebep oluyor maalesef ki, 8 yaşında “Love You Like a Love Song” (2011) şarkısını söyleyen birinin günümüzde en fazla 20 yaşında olması gerekiyor ama oyun dediğim gibi 38 yaşına geldiklerinde sona eriyor bu durumda ardından, oyun hangi yıllar arasında geçiyor sorusunu getiriyor.

Oyunun sonuna geldiğimizde ise karakter gelişimi açısından Doug’da büyük bir olgunluk görüyoruz bisiklete “kisiklet” diyen, “havalarınla yara atmak” gibi cümleler kuran bir çocuktan Kayleen’in buhrana “burhan” demesini düzelten ve artık yaralarına dokunulmasını istemeyen yorgun bir adama dönüşüyor; Kayleen ise sadece gençken yaptığı hataların pişmanlığını yaşayan bir kadın oluyor.

Hepimiz iyi veya kötü bir zamanlar çocuktuk, biraz hata yaptık, biraz kaçtık ve bazen de geri dönmek istedik, biliyorum ama Doug’ın, Kayleen’in hayatından çıktıktan 5 yıl sonra, onsuz bir hayat kurmayı başarmışken birden hayatına tekrar girmesi ne kadar adildi?

Herkese izlemesini tavsiye edeceğim Talihsiz Çocuk Parkı Yaralanmaları hepimizin başına gelen bir olayı sahneye taşıyor, büyümek.

Oyunun Künyesi
Yazar: Rajiv Joseph
Çevirmen: Cevdet Canver
Yönetmen, Dekor Tasarım, Sahne Tasarım: Yunus Eski
Yardımcı Yönetmen: Bora Akın
Asistanlar: Damla Minel Anıl, Turan Bölükbaşı, Merve Kölgeli
Işık Tasarımı: Polat Niloğlu
Afiş Tasarım: Ethem Onur Bilgiç
Video & Animasyon: Roni Batte
Müzik: Çağkan Irmak Koç
Oynayanlar: Yunus Eski, Hazal Arduç
Topluluk: sfrpztf
Tür: Komedi, Trajedi & Dram
Seanslar
Afiş
Medea'nın Kızı
Medea'nın Kızı
Ben Medea'nın kızıyım çünkü gururunu ve onurunu her şeyden üstün tutan o kadından geliyor olmalıyım. Tiyatro bölümü öğrencisiyim. Amacım günümüz gençlerine oyuna gitmeden önce veya oyun seçerken açıp bakabilecekleri bir kaynak oluşturmak. Eleştirilerimi yazarken bazen fazla detaycı olabiliyorum ve bundan çekinmiyorum, bizler seyirci olarak her oyunu beğensek de beğenmesek de sürü psikolojisi ile her oyunu alkışladığımız için düşüncelerimizin onlara ulaşmadığını görüyorum bundan dolayı detaylı eleştiriler yazmanın büyük fark yaratacağına inanıyorum.

benzerler

Yorumlar

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

Agon

Antik Yunan komedyasında düşünceleri birbirine karşıt olan iki oyun kişisinin tartışmaya girdiği bölüm.

Okunası yazılar

E-Posta Bülteni Kaydı

Size sitemiz ve tiyatrolar ile ilgili haberler göndermek istiyoruz