Monologlar Müzesi deyince aklıma, içinde hayatın izlerini taşıyan mekanlar geliyor. Bir zamanlar yaşanmış, bugün de yaşamaya devam eden ama her köşesinde yıllar öncesinden bir anı saklayan yerler… Böyle mekanları bulup hikayenin parçası haline getirmek, topluluğun tiyatro anlayışıyla özdeşleşti. “Kuğugölü” için seçtikleri yer, Moda’daki Kuğugölü Apartmanı’nda bulunan Moda63. Bir zamanlar Ateşer ailesinin yaşadığı bu daire, Füsun Ateşer’in isteğiyle Nesin Vakfı’na bırakılmış ve bugün ailenin eşyalarını da barındıran bir hafıza evine dönüşmüş. Oyun ise bu evin kapısından önce başlıyor.
Gösterim öncesinde gelen mesajla Oyun Atölyesi’nin Antre Kafe’sinde buluştuk. Kapıda isimlerimize göre masalara yönlendirildik. Kafede gerçek müşteriler de otururken, karakterler bir buluşma için yavaş yavaş gelmeye başladı. Biz de, satın almak amacıyla göreceğimiz daireyle ilgilenen kişiler olarak oradaydık. Konuşmalarına tanıklık ediyor, bir şey sorduğumuzda hikayenin içinden gelen cevaplar alıyorduk. Böylece oyun, daha kafede bizi kendi dünyasına aldı. Sonra sekizer kişilik dört grup halinde Kuğugölü Apartmanı’na geçtik. Apartmanın girişinde kısa bir video izledikten sonra bize verilen rotayla daireye çıktık. Odalarda eş zamanlı oynanan oyunları farklı sıralarla izledik. Ayrı yazarların kaleminden çıkan metinler aynı evin geçmişinde buluşuyor, bir odada duyduklarımız, diğerinde öğrendiklerimizle yeni anlamlar kazanıyor. Çocukluktan taşınan duygular, aile bağları ve özellikle yalnızlık, bende hikayeleri bir arada tutan izler oldu. Oyunun konusuna daha fazla girmiyorum, izleyecek olanların merakını ve oyunun sürprizlerini kaçırmak istemem.
Oyun, karakterlerle aynı zamanı paylaştığımız şimdide geçiyor. Onlar geçmişi kendi bakış açılarından anlatırken, bugünle geçmiş arasında bağ kuran bir figür de anlatıya dahil oluyor. Sinema ve dizilerden aşina olduğumuz bu tercihi, bir evin sahneye dönüştüğü tiyatro oyununda görmek bana çok incelikli geldi. Oyuncuların hepsini çok başarılı buldum. Daha önce farklı oyunlarda izlediğim, ama bazılarını uzun zamandır sahnede görmediğim isimlerle yeniden karşılaşmak beni ayrıca mutlu etti. Kafedeki karşılaşmadan odalardaki anlatımlara kadar karakterlerini inandırıcılıkla yaşattılar.
Karşılanma biçimi, rotanın düzeni ve çıkışta ismimize hazırlanmış zarf da seyirciye gösterilen özeni hissettiren ayrıntılardı. Monologlar Müzesi’nin bu kez Moda’da böyle bir iş yapmasına ayrıca sevindim. Hangi anlatımın beni daha çok etkilediğini düşündüğümde kesin bir cevap veremiyorum. Bazıları kişisel olarak daha derin bir yere dokundu fakat oyunculuklar öylesine güçlüydü ki her karakterin anlatısı bende karşılık buldu.
Evdeki gündelik eşyalar, evin belli bir zaman diliminde donup kaldığı hissini veriyor. Bunun bir oyun olduğunu bildiğim halde, anlatılanlar gerçekten o evde yaşanmış gibi hissettim. Oyun bittiğinde evden çıkmak istemedim, biraz daha kalıp odalara, eşyalara bakarak hikayenin izini sürmek istedim. Tiyatro seyircisine bunu hissettirmek kolay değil. Kuğugölü’nde hikaye ve mekan öyle iyi bağdaştırılmış ki apartmanın sükuneti için alkışlarımızı orada yükseltemesek de ben alkışlarımı buradan gönderiyorum.👏
Oyunun Künyesi
Proje Tasarım / Yönetmen: Ahmet Sami Özbudak
Yönetmen: Burak Üzen
Uyarlayan / Yönetmen: Ceren Boz
Yazarlar: Mevsim Yenice, Sepin Sinanlıoğlu, Talin Azak, Azelya Özdağ, Serhat Fırat Çakıcı
Oyuncular: Batur Belirdi, Işıl Yılmaz, Selen Öztürk, Başak Kıvılcım Ertanoğlu, Aslı Aybars, Sabahattin Yakut, Sude Naz Turan
Topluluk:
Tür: Trajedi, Dram
Seanslar
Afiş
