“Hâlâ içimizde yaralı bir çocuk var. Türkiye’de bunun çok yaygın bir hâl olduğunu düşünüyorum; sandığımızdan çok daha fazla insan bu duyguyla yaşıyor.”
- Metamorfoz ne anlatıyor? Hikâyesini anlatır mısınız?
Metamorfoz, bir çocuğun annesini, kendi kimliğini ve özgürlüğünü arama serüveni olarak özetlenebilir. Baskıcı ve aşırı dinî bir ortamda büyümüş bir çocuğun hem annesini bulmaya çalıştığı hem de bu yolculuk sırasında kendisini keşfettiği bir arayış hikâyesi. Aynı zamanda, “yasak” olarak öğrenilen şeylerin sosyal hayatta gerçekten ne kadar yasak olup olmadığını sorgulayan bir anlatı bu.
- Anlatıcı bir çocuk aslında, değil mi?
Evet, anlatıcı bir çocuk. Belli bir yaşı yok; okul çağlarına yeni gelmiş diyebiliriz. Yaşını özellikle netleştirmiyorum, seyircinin hayal gücüne bırakıyorum.
- Oyunun çıkış noktası bir okul bitirme projesiymiş. Süreç nasıl ilerledi? Bir okul projesi nasıl sahneye taşındı?
Aslında amacım hep kendi metinlerimi yazıp oynamaktı. Okuldayken de böyle bir isteğim vardı. Yazarlıkla zaten 14–15 yaşlarımdan beri ilgileniyorum ama ilk defa okul bağlamında “ben dramatik metin de yazabilirim” dediğim bir sürece girdim.
Tiyatroya başladığımdan beri yazdığım öykülere dönüp baktığımda, çocuklukla ilgili sürekli bir arayışın ve yazma heyecanının olduğunu fark ediyorum. Son sınıfa yaklaşırken tez danışmanım “Belki kendi öykünü yazarsın” dedi. O dönemde Bertrand Russell’ın eğitim üzerine yazdığı bir kitabı okumuştum; 1900’lerin başındaki İngiltere eğitim sistemini eleştiriyordu. Kitabı okuduğumda şunu düşündüm: “Eleştirilen bu eğitim sistemini bile ben yaşayamadım. Peki kendi hayatımı nasıl kuracağım?”Biraz panikle, biraz da anlatma ihtiyacıyla yazmaya başladım. Oyundaki çocuğun söylediği gibi, aslında daha önce hiç anlatmadığım şeylerdi bunlar. Tezi verdiğimde 26 yaşındaydım ve 26 yaşımdan sonra bu hikâyeyi anlatmaya başladım. Bu yüzden benim için oldukça güç bir süreçti. Okulda metin çok beğenildi. Benim anlatma isteğim de geçmeyince, bu işi profesyonel hayata taşımak istedik. Böylece Metamorfoz doğmuş oldu.
BİRCAN YORULMAZ’IN röportajı. Tamamı için tıklayın
Oyunun Künyesi
YAZAN: Enes Turan
YÖNETEN: Sercan Gedik
OYNAYAN: Enes Turan
YARDIMCI YÖNETMEN: Elif Mümin
DRAMATURG: Banu Çakmak Duman
ASİSTAN: Yeşeren Başak Beyaz
IŞIK TASARIM: Emrecan Karabektaş
AFİŞ FOTOĞRAF: Müjdat Turan
Topluluk: NON Tiyatro
Tür: Trajedi, Dram
Seanslar
Afiş
